Tomek Makowiecki w końcu we właściwym towarzystwie. Na euforię w stylu Kazimierza Marcinkiewicza jeszcze nie czas, ale jestem na "tak".

Muzykowi wciąż niesprawiedliwie kojarzonemu z "Idolem" tym razem towarzyszą Wojtek Powaga i Przemek Myszor z Myslovitz, a za brzmienie ich pierwszej wspólnej płyty odpowiada jeden z najbardziej rozchwytywanych polskich producentów, Marcin Bors. Razem podjęli próbę wzbogacenia alternatywnego gitarowego grania popowym sznytem i subtelną elektroniką. W miarę udaną próbę, należałoby dodać. Bo o ile stricte radiowe piosenki, takie jak singlowy "Doskonały pomysł" czy "Jak czujesz się z tym?" nie porywają, tak te bardziej eksperymentalne, z "Testem Voight-Kampffa" i "Polską Szkołą Dokumentu" na czele robią wrażenie. Nie tyle partiami poszczególnych instrumentów, czy melodiami, co raczej dodatkami, przeszkadzajkami, które równie dobrze mogłyby ozdobić niejedną zachodnią płytę z pierwszej linii rockowego offu. No i świetnym Makowieckim, który w końcu czuje się pewnie w roli frontmana. Ale czy można oceniać tort po wisience? Nie. Tym bardziej, że jego podstawa sprawia wrażenie skleconej naprędce z przypadkowych elementów. Razi niekonsekwencja – ciekawe rozwiązania sąsiadują tutaj z juwenaliowymi piosenkami, które równie dobrze mogłyby trafić na krążek Hurtu, a chyba nie o to chodziło. Może by tak następnym razem, wbrew skądinąd niezłej piosence "Nie nadaję się do cyrku", pozwolić sobie na odrobinę szaleństwa?

Maciek Stankiewicz